This deviant's full pageview
graph is unavailable.
Member
I am a Pseudo-Intellectual
pseudofate
Male/Turkey
Why I Am Here
- To spread the love
Last Visit: 1 week ago
Güray Sun
Art Zone
Personal Zone
Misc. Zone
This is the place where you can personalize your profile!
But, how?
By moving, adding and personalizing widgets.
You can drag and drop to rearrange.
You can edit widgets to customize them.
The left side has widgets you can add!
Some widgets you can only access when you get a premium membership.
Some widgets have options that are only available when you get a premium membership.
We've split the page into zones!
Certain widgets can only be added to certain zones.
"Why," you ask? Because we want profile pages to have freedom of customization, but also to have some consistency. This way, when anyone visits a deviant, they know they can always find the art in the top left, and personal info in the top right.
Don't forget, restraints can bring out the creativity in you!
Now go forth and astound us all with your devious profiles!
Yalnız kalmaya ihtiyacım var, ki ne başkasını üzeyim nede kendim üzüleyim. Zaman geçmiyor bazen, içimde anlamsız bir duygu var bana kendimi sorgulatan. Aslında bu bir hastalık, daha önce belirtileri başgösterdi, ve sonrada "komşunun bahçesindeki ağaçtan elma çalan küçük çocuğun annesine yakalanarak azar yemiş" hissi. Annesi niye kızar onuda anlamış değilim. Ağaçtaki elmayı alamazsam yaşamanında anlamı yok sanki..
Belirtiler beni korkutuyor.
Ansızın gelip 5-10 dk süren çarpıntılar gibi ama bunu yapan tüm vücudumdaki hücreler, birbirlerine çarpıyorlar sanki, her biri bi tekila atmış!
Bazen çarpıntım olmuyor ve daha kötüsü ile yüzleşiyorum; karnım ağrıyor gibi ama ağrımıyor, tokat yemiş gibi sersemleşiyorum ama yemedim, gözüm takılıyor ve öylece kalıyorum.
Şöyle bir bakınca çarpıntı olması daha iyi gibi, en azından daha iyi hissettiriyor. Merdivenleri koşarak çıkmak gibi, inerken rahat edeceğini bilirsin ya.. Hatta bu duygu güzel bile, çarpıntıyı tercih ederim bu yüzden.
İçimdeki his daha da vahim, sanki uçmayı istiyorum?! Sanki tüm bu rahatsızlıklar uçamamanın verdiği düşkırıklığının bi yansıması gibi.. Yavru bir kuş uçmayı yeni yeni öğrenirken nasıl hissettiğini sanırım anlıyorum artık. Sürekli deniyor, deniyor.. En azından o sonunda uçacağını biliyor. Belki bilmiyordur? Bilmiyorum açıkçası!
Uçmaya ihtiyacım var ^^ Yada yalnız kalmaya. Uçamayacaksan otur yerinde, elegüne rezil olma diyor sanırım beynim..
İtirafı zor hislerimin. Doğru! bir itiraf korkutuyor.
Kolayına kaçıyorum: Alayına distressed!
Dua edin yada şans dileyin, artık uzaktan yapılan ne varsa. .
belirti
Distressed
--
there are things we care
there are things we don't care
there is one thing we care the most...but never show that we do...
Previous PageNext Page